Het spel van insiders en outsiders

Zijn dochter kwam binnen en hij vroeg haar wat ze wilde zien op tv. De vrouw schrok. Had ze dat goed gehoord? Moest ze de film die ze aan het kijken waren onderbreken om plaats te maken voor de tv-wensen van het meisje?

Zonder ook maar één woord verliet ze de kamer en ging naar boven. Hij snelde achter haar. Het was niet zijn bedoeling haar te verjagen. Dat begreep ze toch wel?

Zij staarde naar de vloer. Hij werd er kwaad van. Ze wist toch dat ze ook rekening te houden hadden met zijn dochter?

Er viel een stilte.

Dan stak zij van wal. Als een boze moeder die haar zoon terecht wees.

Zij voelde zich in de steek gelaten. Alsof ze niet van tel was.

Hij voelde zich falen. Er leek geen manier te zijn om het goed te doen.

En de dochter? Die zat beneden tv te kijken.
Alleen.

 

Een van de belangrijkste dynamieken in een samengesteld gezin is het spel van de insiders en outsiders.

 

De posities in een koppel zijn doorgaans als volgt verdeeld:

 

De gescheiden ouder is diegene die de positie inneemt van insider. Als spilfiguur heeft hij of zij een relatie met zowel het kind als de partner/stiefouder.

In het voorbeeld hierboven is het de man die als een insider gekneld zit tussen twee vuren:

Enerzijds verlangt hij er naar zijn dochter een thuis te geven waar ze zich welkom kan voelen (“kies jij maar naar welke zender we kijken”). Anderzijds wil hij de relatie met zijn partner niet op het spel wil zetten (“ik wil je helemaal niet verjagen”).

De insider zit klem en voelt zich tekortschieten.

 

De plek van outsider hoort eerder bij de stiefouder. Diegene die buiten de geschiedenis en relatie van ouder en kind staat. En het idee heeft amper iets te zeggen te hebben over het eigen leven of het gevoel te hebben er niet bij te horen.

In het voorbeeld hierboven is dat precies de indruk die de vrouw heeft. Ze wil misschien aanvankelijk graag ruimte maken voor zijn dochter, maar als ze ervaart dat dit steevast ten koste gaat van haar, slaat iets in haar alarm. Ze trekt zich eerst terug en komt daarna in opstand. Op den duur krijgt ze misschien een hekel aan zijn dochter: telkens het meisje er is, lijkt zij zelf aan het kortste eindje te trekken.

De outsider heeft de indruk er buiten te staan en voelt zich niet gezien.

 

Ook kinderen kunnen zich de outsider voelen (“ik ben hier zo weinig en nu zit papa nog steeds bij haar”).

 

Het spel van insiders en outsiders wordt op allerlei ingewikkelde manieren gespeeld.

Bovendien is het een uitdaging die de overige 4 uitdagingen beïnvloedt.

 

Hierdoor blijft het samengestelde gezin eveneens steken in:

 

– rouwverwerking, niet kunnen aanvaarden of schuldgevoel,

– afspraken die niet werken,

– voortdurende discussie over wie wat te zeggen heeft of hoe streng er opgevoed moet worden,

– wat de grenzen zijn ten aanzien van de ex

– en zo meer.

 

Ah ja, want misschien leek het je vooraf niet zo erg dat jouw spaghettisaus anders samengesteld was dan zijn/haar spaghettisaus. Over zoiets onzinnigs maken wij toch geen ruzie?!

Tenminste: dat dacht je in het begin.

Maar als jullie net een tv-zender-strijd of iets dergelijks hebben gevoerd en jij voelt je diep van binnen falen of alleen op de wereld, dan is er niet veel voor nodig om ook nog eens boos te worden omdat jij ALTIJD spaghettisaus moet eten op HUN/ZIJN/HAAR manier.

“Nog een verandering voor mijn dochter”, denk de vader dan. “Nu kan ze niet eens haar lievelingssaus eten.”

Of “Nog iets waarop ik moet toegeven. Ik verlies alle zeggenschap over mijn leven.” bedenkt de vrouw treurig, “Wat is hij toch een pleaser. Deed hij maar eens iets aan zijn schuldgevoel.”

 

Tijdens de workshop van 20 april gaan we uitgebreid in op de dynamiek van insiders en outsiders.

We kijken hoe de communicatie kan verbeteren. Zodat er bruggetjes geslagen kunnen worden naar de outsider en zodat de insider zichtbaar wordt in zijn geknelde positie en bij zijn (of haar) eigen stem kan komen.

 

Schrijf je hier in als je dit ook wil leren. Je geniet nog tot aanstaande maandag van de vroegboekkorting.

 

In het samengestelde gezin krijg je het spel van insiders en outsiders niets opgelost.

Maar via andere communicatie kunnen beide partners elkaars positie leren erkennen en empathie kweken voor ieders diepere belevingswereld, die totaal verschillend blijkt.

Op die manier geraakt een samengestelde partnerrelatie meer in balans. Wat een impact heeft op het welbevinden van het gehele gezin. Of er alleszins de sleutel toe is.

 

Wat er uiteindelijk nodig is om dit spel zonder al te veel kleerscheuren te spelen is dat beide partners leren geven aan elkaar, met name het volgende:

 

– De stiefouder geeft aan zijn of haar partner: het respecteren van het bestaan van de kinderen en geeft rekenschap dat er energie naar het kind dient te gaan (in tijd, aandacht, geld, inspanningen)

– De gescheiden ouder geeft aan zijn of haar partner: het laten zien aan het kind dat dit de partner is waar hij of zij voor gekozen heeft en waar hij/zij respect voor wil hebben.

In dit voorbeeld: zij heeft het nodig dat hij aan zijn dochter laat weten dat er ook rekening gehouden moet worden met haar tv-wensen. En hij heeft het nodig dat zij laat voelen dat het ok is dat zijn dochter er is en dat haar wensen meetellen.

En de dochter heeft het nodig een warme thuis te ervaren. Waarin ze merkt dat haar bestaan ertoe doet en dat er met haar wensen rekening wordt gehouden. Dat ze haar papa nog steeds kan bereiken. (Wat overigens niet wil zeggen dat zij de enige is die de afstandsbediening mag bedienen.)

 

De kunst ligt er in dit geven niet als een toegeven te zien. Hiervoor is veel erkenning nodig voor beide partners. Inzicht in het spel van insiders en outsiders is hier een eerste stap in.

Het goede nieuws is dat als beide partners er in slagen begrip op te brengen voor elkaars positie en dat ook nog eens goed over te brengen aan elkaar, de andere uitdagingen veel makkelijker aan te pakken zijn.

 

Herkenbaar?

Doe mee met de workshop en schrijf je hier in >>>

 

 

Ik lees graag je constructieve reactie op dit artikel hieronder.

Dankjewel om dit artikel te delen met je vrienden en kennissen (klik op SHARE hieronder).

 

 

Jolijn

16 maart 2017 om 12:35

Hallo Cindy, ik ben al enige tijd geabonneerd op je nieuwsbrief, complimenten, hoe dicht je bij de werkelijkheid komt!
Ik heb nu 35 jaar ervaring met mijn 2 stiefdochters, nu 40 en 38 jaar. Wat had ik graag toentertijd geweten wat ik nu weet. We hebben op ’t moment pas contactverlies met onze oudste. Zij is drie jaar geleden gescheiden. Zij heeft 2 zoons (kleinkinderen) en deze zien wij niet zoveel als dat we graag zouden willen. Dit is misschien ook een item, want er volgen generaties stiefrelaties op elkaar.
Vooralsnog proberen we in contact te blijven met de ander stiefdochter en haar kinderen. Zelf hebben we samen een zoon en dochter, waarvan onze zoon vorig jaar getrouwd is. We hebben dus ook een schoondochter, waar we erg blij mee zijn.
Succes met je goede werk, ik lees met veel plezier je artikelen.
Vriendelijke groet,
Jolijn

Claudia

23 maart 2017 om 12:28

Zo ongelofelijk blij met jouw nieuwsbrief Cindy.
Zo verschrikkelijk herkenbaar.

Laat een reactie achter